Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Farklı bir şiir. Belki de kadın gözüyle görülenlerin tasviri. Sevgili Üstadem her konuda bir nifak yaratılıyorken siz bari kadın erkek arasına sınırlar çekmeyin. Zira kadınlarımız hep başımızın tacı olmuştur. Annemiz, sevdiğimiz, Leyla'mız, Aslı'mız, Züleyha'mız..... :) Kadın erkek bütün insanların sevgi ve saygıyla kucaklaşması dileklerimle. Bir hececi olarak şiirinizin anlamıyla ilgili düşüncemdi. Şiirlerinizle tanıştığıma memnun oldum. Saygılar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta