Çıkma birdaha karşıma, yalvarıyorum
Içimden atabilsem diyorum bir nebze, imkansız
Unutmaya çabalayışlarım da boşuna
Bilmem kaçıncı,sayamadan
Kollarında bozulacak tövbelerim
Yine bıraktığım yerden başlayacağım
Sarıp sarmalayacak sevdan yeniden
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta