Anne kızlık soyadım gibi
sakladım seni.
ve kayıt altına alınyordu,
yaşadıklarımız...
adına Kader deniyordu.
biz onu bir çizgi
sanıyorduk oysa
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kader uzun bir çizgi sanırım sayın okurlar
Biz kaderi çizgi sanıyoruz evet bir çizgi ama o çizgiyi oluşturan noktalar bizim aldığımız kararlar nokta nokta birleşerek kader çizgimizi oluşturuyor...
murat dalkılıç-kader
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta