Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Evet, Mevlana'dan öğrendim kendim olmayı, göründüğüm gibi mi bakan göz bilemem ki- olduğum gibi görürüm baktığımı oysa, oysa çocukken baktığım gözlerimi özledim.
Burçin Gönülşen
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta