Benliğim güneşle beraber uzaklara gitti.
Geriye hatalarım, yanlışlarım, ay, yıldızlar ve kaybolan duygularım kaldı.
Evet, ben de hissizleştirdiklerinizdenim.
Ruhumun son damlası da terk etmeden beni,
Yazmalıyım bu şiiri.
Kalemin her kağıda dokundurulduğunda tükendiği gibi,
Ben de her geceye dokunduğumda yok oluyorum yavaşça.
Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul!
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,
Devamını Oku
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta