Güneşler gördüm;
Şualarında prangası ürpertinin,
Kaçınıyorlardı
Baykuşlara mekân olan izbeleri ışıtmaktan.
Sinsi sinsi kuşattı karanlıklar ufuklarını,
Söndü bir bir ışıkları sonunda,
Kurtulamadılar
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta