Hangi ruhun teline dokunuyor ellerin?
Kırılmış vuslatımız narin bir kalem ucu
Bir doğruluş bekliyor kağıtlar üzerinden
Mahrem bir sâzendenin maharetli parmağı
Çalamaz ki şu kopan tellerini kalbimin
İç içe geçmiş olsa bile derin yaralar
Bir küçük nazarıyla o ela bahçesinin
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta