en acıyan, en kanamalı, sızlayan yanımı sana getirip
en savunmasız, en kırk, üşümüş halimle sana sığınıyorum
içim döküp yüzüm sürdüğüm...
insan yarasını sevdiğine verir mi?
açık bir yara gibi
kabuk tutmuyor
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta