Otuz iki bin kilometre uzakta bir ayna parlamakta
Yansır beyazına gömleğimin zerdüş sarısı ışık
Sakalımda günahkâr Pers kraliçesinin şehveti
Uzakların yaklaşamayan ufkunu görüyorum
Ve gözümün bebeğinde
Ziggurat tapınaklarının tuğlalarını parlatan güneş, gittikçe büyüyor
Heybemde Avesta'dan kalma sekiz âyet
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta