Sahile yakın bir masada çay içiyorum
Kız kulesi karşımda ben Kabataş'ta
Vapurların sesi okşarken kulağımı
Dalgalar Kocaman dövüyor kıyıları
İkide balıkçı var atıyorlar oltaları
Sonra sesin geliyor
Gördüğüm şu güzellik
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta