bir hayattan başka bir hayata geçiyordu josephine
başkaları da vardı elbet bu büyük yalnızlığının içinde
sabahtan başlıyor kelle başı çocuklarını saymaya
ve her sabah kırk yaşında uyanıyor josephine
öğlene doğru kırk kibrit çöpüyle tutturuyor yakasına kalbini
elbisesinin söküldüğü yerde başlıyor aşk
dikiş tutturamıyor hiçbir seferinde
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta