birileri için için ağlıyordu
birilerinin ciğeri yanıyordu
siz at üstünde tarla tütünü keyfindeydiniz
paçalarında münferit bir cinayet
gözlerinde sevecen ürkeklik vardı sessizliğinizin
yanaklarınızdan çirkin gülmeler akıyordu
bağırıyordum,geçmiyordu size nazım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



