Rüzgarlar kanatlarını kırmış
Bembeyaz papatyalarının
Ruhsuz
Renksiz
Taş duvarlar gibi yüzleri
Yitirilmiş masumluğu da
Kış bahçesinde
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece



