İzin Ver... Şiiri - Döndü Dülger

Yine uykularım senli düşlerin hakimiyetinde,
Gecelerimi gözyaşıyla yıkıyor.
Yine hatıralar seni ezber yaptıran saatlerde,
Yüreğim hasretin elinde sabır çekiyor.
Buruşturulup atılmış sevdamsa,
Bir köşede sıkışıp kaldı can çekişiyor,
İzin ver çıkıp geleyim sana,
Kopacaksa kıyamet kopsun bu defa.

Ansızın çık karşısına diyen o iç sesim,
Hiç mi hiç susmuyor.
Her nefeste sen diye çarpan kalbim
İflah olmuyor.
Kurşunsuz vuruldum sana,
Derdime çare bulunmuyor.
İzin ver çıkıp geleyim karşına,
Dinsin bu içimde büyüyen isyan bu defa.

Bir bakışınla susayım,
Bir gülüşünle dağlayayım hasreti.
Bir adımım sen, bir adımım toprak olacak sonunda.
İzin ver çıkıp geleyim sana.
Olmayan sabahları ben ateşe vereyim bu defa.

Varsa cezam razıyım gözlerine bakarak çekmeye.
Yoksa eğer, tüm cümleler dökülsün dilimizden bu defa.
İzin ver!
Ya "gel"de bin kez yeniden doğayım kalbinin eşiğinde.
Ya da "git"de ben ecelimden önce teslim olayım Azrail'e....
Döndü Dülger