İZİN VER Şiiri - Özel Arabul

Özel Arabul
170

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

İZİN VER

Bal güneşim,
Hırçın toprağım
Benim bir an yaşamama izin ver
Yapayalnızlığımı sürdüreyim.
Böylesi gider hoşuma.

Hırpalatmadan kendimi
Saygımı harcamadan cömertçe
Bir an yaşamama izin ver.

Sevişir, hoşlanır uçarız sevinçten
Emeriz havayı, mutluluğu
Dillerimiz anlamsız ve yabancıdır.
Başkasında kendimizi zorlarız.

Benim bir an yaşamama izin ver
Kavurucu ağacım
Kafeslerine almadan beni
-Ki onu içime çarçabuk yerleştirirler-
Lambamı taşırlar su kenarlarına
Islak kumlarda geceleri yeni avlardır
Gözledikleri.
Kendileri uykularında yalnız, yorgun
Hoyrat elleriyle benim yüreğimi ezerler

Bırak zorlu gençliğim
Bir an yaşamama izin ver
Sesim açık kapılardan süzülüp geçsin.

Özel Arabul
Kayıt Tarihi : 12.4.2003 20:21:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Nilgün Aras
    Nilgün Aras

    Aman Tanrım.
    Bu benim şiirinizi okuduktan sonraki nidam.

    'Kelimeler şeyleri eksilterek duygusuzlaştırır, kelimeler kişiliksizleştirir, kelimeler olağandışı olanı olağanlaştırır.' demiş Nietzsche.

    Nietzsche yarı yarıya tapındığım adam. Fikirlerinin bilmiyorum kaçına katılırım kaçına katılmam. Ama ifade ediş biçimine diz çökmediğim görülmemiştir.

    Yaşanmışlık karşısında kelimelere olan öfkesini, itirazını, ne derseniz deyin birebir duyarım. Anlattığım da olmuştur.

    Öte yandan kelimeler, bunlara içten içe bir düşmanlık duyan Nietzsche' nin elleri dahil olmak üzere, akıllara durgunluk verecek şiddette patlayabilir yeri geldiğinde.

    Bu şiir tam bir örnek.




TÜM YORUMLAR (1)