İzin Ver Şiiri - Elif Akçasarı

O an yaşadığım korkunun bilimsel olarak açıklamasının ne olduğunu bilemem.
Kan basıncı yükselir, kalp atışı hızlanır, adrenalin seviyesi tavan yapmış olabilir vs.
Ama benim yaşadığım şey tam olarak, birinin elini kalbime sokup onu oradan sökmesi gibiydi.
İçinden seni ayıklayıp parçalara ayırması gibi..
Kaybetme korkusu, güvenin çekip kendini vurması..
İğrenmek sevdiğin adamdan, mide bulantısı..
O an sana ne yazdığımın yada yazdıklarımın nereye varacağının bir önemi yoktu.
Benim yelkenler çoktan hazırlamıştı kendini sesini duyduğunda suya inmek için.
Onlarıda kırıp atasım geldi!
Karşında bu kadar savunmasız bu kadar affedici olmamalıydım.
En azından bunu sana belli etmemeliydim.
Benim yıktığım duvarlardan kendine yol yapıp gitmemen için.
Böyle öğretmişti hayat bana, böyle olması gerekiyordu!
Yanımda kalman gerekiyordu..
Ve ben yine yapabileceğim en fazla şeyi yapıp salıverdim gözyaşlarımı yanaklarımdan aşağıya.
Tutmanı bekliyordum, belkide çok şey söylemek istiyordum..
Islah et beni!
Gerekirse yakıp yok et karşındaki kızı, sonra istediğin gibi toparla.
Sen birleştir parçaları, yanlış olanları at bir kenara gitsin.
Yarım kalayım gerekirse, sen tamamla eksik yanlarımı.
İyiliğinle..
Şimdi seni kaybetmekten korkuyorum, kaybettiğimde unutamamaktan korkacağım..
Seni düşünmekten kendime yer kalmayacak, söküp atacağım aklımı.
Parmak uçlarımda terin kalacak, kanata kanata kazıyacağım derimi.
Böyle böyle yok olacağım işte.
Yok olmak derken ölmekten bahsetmiyorum, ölmeyeceğim elbet.
Yaşayacağım bende, en az sen kadar..
Böyle yazdığıma bakma, kötü biri değilsin.
Yanında o kadar huzurlu uyuyorum ki, uykusuzluğumu sokak çocuklarına armağan ettim.
Yaralarımı o kadar iyi sarıyorsun ki, kabuk bağlayan yerlerimi kanatmaktan vazgeçtim.
Her sokağına farklı bir acısını bıraktığım, sabahlara kadar sarhoş olup gezdiğim, boşalan rakı bardaklarına ana avrat gittiğim bu şehre inat sevdim seni.
İstanbulla bir tuttum seni!
Hadi şimdi izin ver bana daha çok seveyim, izin ver benden gideceğin bütün yolları yerle bir edeyim.
Sen sadece adımı söyle bana.
Anlamını yitirdiğim, başkalarının ağzına yakışmayan adımı..
Bir başkasının canı, bir başkasının aşkı olmayayım.
İzin ver, ben sadece senin Elifin olayım.