İzin Şiiri - Alperen Yılmaz

Yağdır yağmurları yeniden şehre;
Solmadan ufuklar, yitmeden izin.
Kapı aç göklerde gezinen zehre;
Soğuk dumanların ardında gezin.

Soluyup yükselen boşvermişliği,
Dumanlarla gökkuşağı çiz, hadi.
Ağla, içten soğut kızgın çeliği:
Gümüşi mevsime övgü diz, hadi.

Uzan aya, çatırdasın bulutlar.
Savurgan kalplerde tekleme sensin.
Uğuldayan rüzgar seni yanıtlar.
Gel, sensin umulan. Bekleme, sensin.

Bir ökçe garaip, bir tutam füsun,
Damıtır gölgende bir dolu araf.
Güneşi sarmalar sanılan yosun
Berrak betimlenir, aşkından taraf.

Sen, tanıya muhtaç kuvveti arzın...
Evrende öz sensin; şeksiz, şüphesiz.
Dünyaya âmâca, düşünce tarzın...
Ufukta belirgin, mutlak, ötesiz...

Alperen Yılmaz (Yalınkalem)