Hıçkırıklar düğümleniyor,kalbimin boğumunda
Karanlık bir diyara ebedi sürgündeyim
Çilelerim büzüşmüş,uçuk dudaklarımda
Yapayanlız kalmışım,ızdırap içindeyim
Ne candan bir sırdaşım,ne fedakar dostum var
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




üstad sizi böyle hüzünlü kılan kim. bu ne muhteşem duygu anlatımı bu ne harika şiir.üstadım hayranım size.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta