Bırak gözlerinin beşiklerinde sallansın rüyalarım Bakışlarının değdiği yerleri kendime memleket edineyim
Zira çok yorgunum
Bırak kirpiklerinin gölgesinde azıcık dinleneyim Gülüşünde ay ışığının izlerini gizliyorsun sanki Bırak doya doya bakıp sevineyim
Sen de hasretiyle prangalar eskitilenlerden olma Bırak sana mecbur kalayım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta