İyilik ekersen Şiiri - Murat Ülkü

İyilik ekersen sevgi biçersin,
Gönül kapısını elbet açarsın,
Kötülükten uzak durup kaçarsın,
İnsan sevindiren huzura erer.

Hayvanlar, kuşlar da duacı olur,
Yoksulu gözeten nasibin bulur,
Veren el dünyada hep aziz kalır,
Mevla’m her gönüle bir ferah verir.

Ümidin kesme sen her ne olursa,
Gönül bahçen hüzün ile dolursa,
Hakka giden yollar darlık bulursa,
Arayan Mevla’sın sabırla anar.

Kuru bir ekmeği bölüp verirsen,
Karınca rızkına ortak olursan,
Mazlumun yüzünde huzur bulursan,
Cennet bahçeleri önüne serer.

Yaşlıyı, genci de sormak gerekir,
Dertlinin derdine ermek gerekir,
Sevgi tohumunu ekmek gerekir,
Muhabbet bağında güller yeşerir.

Yırtılmış pabuçla, delik tabanla,
Menzile varılmaz boşa çabanla,
Hayırla yâd ol sen ismin, obanla,
Vefa rüzgârları gönlünü okşar.

Umutsuz vaka yok, kapı açıktır,
Her kalbi onaran yüce ışıktır,
Gerçekten arayan tam bir âşıktır,
Gündüzü geceye o aşkla boyar.

Erinme, üşenme sakın yollarda,
Binbir türlü çiçek açar dallarda,
Duanın gücü var mahzun dillerde,
Bir küçük dokunuş bir düğüm çözdürür.

Zerre kadar hayır boşa gitmez hiç,
Sevgi pınarından kana kana iç,
Gönül yıkma sakın, budur asıl suç,
Yaradan her kulun halini görür.

Garip Murat söyler sözün özünü,
Sevdaya düşüren siler gözünü,
Dönme bu kapıdan sakın yüzünü,
Umutla yaşayan menzile varır.