Seni sevmek yasaktı belki ama kalbime söz geçiremedim.
Ne senden vazgeçebildim ne de seni özgürce sevebildim.
Herkes için sıradan biri olabilirdin ama benim için derdim de sendin, dermanım da...
Yolunu gözlemek düştü bu yorgun gözlerime,
Hasretin pranga oldu solan gündüzlerime.
Küstüm bazen içimdeki en haklı gururuma,
Yine de sen çıktın kaderimin en güzel sonuna.
Kırıldım en çok sana, incindi ruhum derinden,
Sanki bir parça koptu yüreğimin en yerinden.
Fakat bu fırtınalı, deli rüzgarlı yolumda,
Yine döndüm dolaştım, kaldım senin solunda.
Zaman unutturur sandım, ne mümkündür silmek?
Seninle var olmakmış meğer yeniden dirilmek.
Bütün imkansızlıklar boyun büker önünde,
En çok sana kırılıp yine en çok sana dönen kalbimle, yasak olduğunu bile bile seni sevmekten hiç vazgeçmedim.
Sonra diyorum ki, iyi ki sensin...
Suatt Kayiss
Kayıt Tarihi : 28.10.2026 19:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!