...
Tam da 'güneş doğmayacak bir daha' niyetiyle küsmüşken sabahlara... Tam da, kırık dökük düşleri zamanın hesapsızlığına terk etmişken... Can kafesimiz daraldıkça daralmışken... Her zamankinden daha fazla çaresizken... Ve gidebilmenin her türlü ihtimali, kapımızı aralamışken...
Öyle bir geldiniz ki, hoş geldiniz...
İsyanın dipsizliğinde kaybolurken çığlıklarımız... En acıya tahammülden bitap düşmek üzereyken yüreğimiz ve zihnimiz... Dilimiz bir vedâ şarkısına teslim oluyorken neredeyse... En içten gülümsemeleri, en karanlığa savurmak üzereyken... Her saniyenin başında bir parça daha sökülüyorken yaşam sevincimiz...
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Teşekkür ederim Yavuz Hocam :)
Kelime dağarcının çok olması yazılarını daha da anlamlandırıyor. Tebrikler Kader
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta