Aşkımız bir işçinin ansızın işten çıkarılması gibi başlasın. Soğuk havada mendil satan çocuğun burnunu koluna silerken polisler yasağı deldiği için ceza yazması kadar duygusal olsun. Enflasyon gibi hep yükselsin. Atanmayı bekleyen öğretmenler gibi hep umutlu olsun. Arada Çocuklarının karnını doyuramadığı için intihar eden bir babanın üzüntüsü kadar üzülelim. Bir çocuğun anne cennette yemek varsa ölelim dediği zamana kadar hep beraber olalım. Bir çiftçinin borcu gibi hiç bitmesin. Bir emeklinin ölümü beklerken alamadığı ilaçları kadar ulaşılmaz olsun. Türk lirası gibi değer kaybetmeye başladığı zaman, dolar gibi yükselmeye çalışalım. Baktık olmuyor oturup bir çay içelim. Kısacası ölene kadar değil öldükten sonra da sevelim.
Çünkü böyle bir dünyada ne âşık olunur ne de yaşanılır...
Beytullah TOSUN
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta