Esmer yağmurlara iğfalde,
Çırılçıplak gecem…
Mehtaba yakalanmadan gölgelerim,
Karanlıklara sıvışırdı peşinden.
Sessizliklere bürünüp çığlıklarım,
En söylenmezleri fısıldardı duvarlara…
Yıldız bozgunu gözlerinden dilenirken aşkı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yüreğine sağlık güzel şiirini beğeniyle okudum kalemin daim ilhamın bol olsun saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta