4 Ekim 2007 - İzmir/Konak
Seni gördüğüm rüyalar,
Hayatımın en tatlı yalanları.
İnsan hiç yalanları sever mi?
İnsan hiç şiir yazar mı gördüğü on saniyelik rüyalara?
Ama içlerinde senin olduğun rüyalar,
Çok büyük istisna...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta