Neden bıraktın kendini o sert rüzgârlara?
Yön versen, hayatının dümenini eline alsan da,
Çevirsen mutluluk dolu kuytu bir koya,
Rastlayamazsın bana, ben hiç rüzgâra kapılmadım ki.
Ölme hiç, vardır elbet hayatın güzel bir yönü.
Ara onları, ara ki üzülmeyesin düşününce dünü.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta