Zorla yazıyorum bu satırları,
içimin ve dostum kalemimin suskunluğunu bozmak için,
susmak için ondan sonra,
uyumak için ve girmek için rüyânın en sevimli hâllerine,
ulaşmak için istediklerime uyku hâlinde
ve zincire mahkum etmek için karanlığını düşlerimde...
Vurunca gözleri uykuya; hayat, aydınlık; isterse kabus görünsün, hem de adı üstünde olan, fark etmez; çünkü o da aydınlık...
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta