İşte öyle güzel yürekli insanlar tanıdım ki hayatta,
Kiminin bakışı, kiminin gülüşü kiminin duruşu bir sevda idi,
Hayata karşı bir umut bir dost dokunuşu bir yürek yankısı idi,
Çürükler bir bir döküldü ağaçtaki meyve gibi dalından,
At gözlüklerini takanlar, birer birer uzaklaşıyordu kervandan.
Dostluk daim idi, dostluk ebedi, insan sevgisi yürekten,
Hayattaki bütün boğuşmalara rağmen,
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta