Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bir yüzünü görmek değil, ona ram olmaktır,
Onda erimektir, bu canın arzusu yâr’e.
Maksadım onunla açmak, onunla solmaktır
Canım kurt olsa sunarım, kuzu kuzu yâr’e.
Hicranın şanındandır, hasretin işvesinden
Ağlasam inlesem de, aldırmam ahû-zare.
Ne kalb; derdinden geçer, ne gönül neşvesinden
Sever dururum işte! Olsam da pare pare...
Ali Bey!
Severek ve beğenerek okudum
ilhamınız bol olsun
saygılarımla.
ilk tam puan benden
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta