Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
olsun uzaklık hiç belli değil ki...bazan içindeki kalabalık gibidir uzaklı...bazan yanıbaşındaki sessizlik gibidir yakınlık..birilerimiz düşecek birilerimiz yazacak..ve her yazdığımızda birazdaha canımız yanacak amaaaa...bileceğiz ki..her satır gümbürdetecek sokakları...
bekle bizi istanbul.......tarih yeniden yazılır ...
sizi gözlediğim //
uzaktaki yerden //...........cok guzel bir Istanbul siir okudum..tesekkurler...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta