Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Merhaba
yaşam;
tekrarlanamıyacak,
ihmale gelmiyecek kadar ciddi,
uğruna kavga edilecek kadar çetin,
aşk kadar cüratkar,
idealler uğruna çıkılması gereken uzun bir yol,
ölünecek kadar onurlu,
yaşanılacak kadar cesur olunası…
Kimi zaman,
kalabalıklarda yok olan
kimi zaman,
bir dizede yüzyıllara varan uzun soluklu serüven…
Benimkisi 1964`de Anadoluda (Kars) başlayan,
nerede nasıl son bulacağı belli olmayan ...
dost şiirlerin çok güzel yüregine saglık