İyiki yaşamıyorum istanbulda
Ne olurdu halim sonra
Her sabah martı çığlıklarına karışan
Dalga sesleriyle uyanacaktım.
Koşar gibi yürüyen insanlar arasında
Kaybolurdum ben
Hep ikinci trene
Yüreği ağzında bir çocuk
Gibi alırken kalemi elime
Beceriksiz, acemi ve olasıya
Yapayalnızım her defasında
Bu sonuncu olsun diyorum
Devamını Oku
Gibi alırken kalemi elime
Beceriksiz, acemi ve olasıya
Yapayalnızım her defasında
Bu sonuncu olsun diyorum




İyi ki yaşamıyorum İstanbul'da derken
Çok güzeller gördüm ah bir bilsen
Hepsi birer İstanbul kokuyordu
Ellerım saçlarını okşarken.
İlham veriyor şiiriniz teşekkürler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta