eli kirli bir kadındı İstanbul
gözyaşlarının ardına saklanmış
salak geceleri sorgulayan
yıkıma uğramış duygular içinde
sessiz sakin kahpelikler yaşatan
eli kirli bir kadındı İstanbul
sözüm meclisten dışarı
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta