Baba, anlatacak çok şey birikti…
İçimde sana çıkan yollar var,
Her gece ayak izlerini aradığım.
Ben seni çok özledim desem,
Bir yıldızın kanadına tutunup
Melek olup düşer misin rüyalarıma?
Baba, sen gideli içimde hiçbir mevsim tamamlanmadı.
Takvimler değişti, ömür eksildi,
Ama ben hâlâ senin vedanın kıyısında bekliyorum.
Dost bildiklerimle fırtınam dindi belki,
Fakat içimde senin yokluğundan kopan deniz
Bir türlü durulmadı.
Çok yoruldum baba…
Sırtımı dayadığım bütün dağlar yıkıldı,
Sığındığım limanların hiçbiri senin gibi güvenli çıkmadı.
Meğer insan büyüdükçe değil,
Babasını kaybettikçe kimsesizleşirmiş.
Ne olur, bir gece de olsa gel…
Rüyamın kapısını usulca arala.
Hiçbir şey sorma,
Yaralarımı anlatmaya gücüm yok artık.
Sadece kollarını aç,
Ben yıllardır kıyısına vurduğum o hasrete sarılayım.
Baba,
Ben bu dünyanın bütün yollarını yürüdüm de
Bir türlü sana çıkan yolu bulamadım.
Şimdi içimde, kimsenin duymadığı bir çocuk
Her gece aynı duaya tutunuyor:
Bir kez daha sarıl bana baba…
Çünkü ben sensizliğin gurbetinde
Hâlâ eve dönememiş kızınım…
Kayıt Tarihi : 18.11.2026 00:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!