herşey vardı herkes yerindeydi...sen idin noksan
senin boşluğun dolar mı dünyaları sunsam
biraz acı,biraz umut,biraz bendim kalan
herşey bitti herkes gitti senin yokluğun bitmedi....
kimine sorsan amann boşver idin
kimisine haklısın acın büyük sabrını versin
bana sorma benim en büyük hasretim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta