ıssız sokağıma dokunan sesin...
penceremin önünde durmuşum,gördün.
mor dağlar isyanda,şehir yıkılmış...
umrumda,ah umrumda...
sanki...
gün doğmuşda solumuşum,
yaşamışım,ölmüşüm...
fark ne ki...
bir sende kaybolmuşum.
geçmişsin sokağımdan...
çok mu ki? ...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta