İsmet Murat Şiirleri - Şair İsmet Murat

ZAMANA KALDIK
İtimat kesildi, merhamet öldü,
İşi şirret izi şamana kaldık.
Karamsarlık ruhu ikiye böldü,
Aklı git gel, tezi samana kaldık

KABİRE GİRDİĞİN ZAMAN ANLARSIN

Ey kendi nefsini kayıran memiş,
Haramla karnını dolduran kömüş,
Merak etme kulun hakkı ne imiş,
Kabire girdiğin zaman anlarsın.

ZAMANDAYIZ
Binmek için limuzine,
Kapak olup magazine,
At izinin, it izine,
Karıştığı zamandayız,

ZAMAN DEĞİLDİR
Çal keke kavalı çal diyorsun ya,
Kavalı çalacak zaman değildir.
Gelirken boncuğu al diyorsun ya,
Eğlenip alacak zaman değildir.

ZAMANE EVLATLARI

İzzet ikramı bilmez,
Bir bardak suyu vermez,
Ele avuca sığmaz ,
Zamane evlatları.

ZAMANENİN UŞAĞI
Bardan dışarı çıkmaz,
Ana babayı takmaz,
Mangalda kül bırakmaz,
Zamanenin uşağı,

ZAMAN İÇİNDE
Gelince zamanı ağaçtan dermiş,
Mahsül bereketli murada ermiş,
Ali bey cezivi toplayıp sermiş,
Bize de düşermi zaman içinde.

ZAMANLA YARIŞ
Dünyayı tek tek dolandım baktım ve gördün binlerce merhametsiz
Sokaklara dökülmüş milyonlarca yavru belki aç belki susuz

Sanki her birisi ayrı ayrı hayallerin peşinden koşuyor
Bir lokma ekmek parası kazanmak için zamanla yarışıyor

ZAM GELİR ZAM ÜSTÜNE
Zam gelir zam üstüne,
Gam yükler gam üstüne,
Yanan ocaklar söner,
Dert katar dert üstüne.

ZANNEDİYOR
Takip ettim adım adım,
Emin oldum onayladım,
Öyle insanlar tanıdım,
Duruyorum zannediyor.