İsmet Murat Şiirleri - Şair İsmet Murat

YOL YORGUN
Mürekkebi hasret ile karıldı
Şair yorgun, okur yorgun, dil yorgun.
Karara bağlandı Kalem kırıldı,
Şair yorgun, kalem yorgun, el yorgun,

YORMA BENİ
Kadir Kıymet bilmiyorsan.
Göz yaşımı silmiyorsan,
Ekmeğini dilmiyorsan,
Daha fazla yorma beni,

YORULDU
Daha fazla üzerime gelmeyin,
Kalmadı takatim, ahval yoruldu.
Sabrımı zorlayıp, eza vermeyin,
Saç sakal ağardı, beden yoruldu.

YORULDUM 2

Ekim'in de, Şubat'ın da, Mart'ın da,
Buz kesilip dona dona yoruldum.
Diyar diyar dolaşarak Bartın da,
Zehire nan bana bana Yoruldum.

YORULDUM 3

Arşınladım boylam ile enlemi.
Cümlede ki, Özne, nesne, yüklemi,
İnceledim üç yüz atmış eklemi,
Soysuzları yaza yaza yoruldum.

YORULDUM
İndim sultan ark'ına,
Varamadım fark'ına,
Bindim gönül çarkına,
Döne döne Yoruldum.

YORULDUM 4
Aslımı sorarsan kendi halinde,
Üzerinde keçe, asa elinde,
Bir garip ozanım gurbet ilinde,
Kuytulara çöke çöke yoruldum.

YOK BİÇARENİN
Gönül sarayını viran eyleme,
Yaş'ından haberi yok biçarenin,
Ne olursun acı kelam söyleme,
Baş'ından haberi yok biçarenin,

YÜCE MEVLA'YA
Kabirin kapısı tahtayla hasır,
İbabet taatta eyleme kusur,
Bağlasın ellerin duada nasır,
Ellerini kaldır yüce Mevla'ya.

YUH 2
Ne kadar var ise arsız, hırsızın,
Nesepsiz karı’nın, edepsiz kızın,
Yuvaları yıkan işvenin Naz’ın,
Soy'unada yuh, sop'unada yuh.