VEFA ÇOK AĞIR BİR YÜKTÜR 2
Ey gönlüm bilmez misin
Gözler sebepsiz yaşarmaz,
Dudaklar sebepsiz kurumaz,
Gönül de bir dert olmadıkça
Kimsenin yüzü sararıp solmaz.
VEFASIZ
Yıllar yılı gelip geçtim ilinden,
Bade diye zehir içtim elinden,
Yerlere dökülen zülfün telinden,
Kürk yaptırdım ziyan olmasın diye.
VEHBİ'NİN KERRAKESİ
Var gününü gün eyle, dinleme hadis ayet,
Hiç bir kayde kurala etme asla riayet,
Nefsini oyalayıp, kandırmaya devam et,
Mimli ol, namını yay, hiç düşünme bikesi,
VEL HASIL 2
Neydi derdin, neydi gayen,
Çile çekti boyun eyen,
Zulüm oldu tüm sermayen,
Bahçemde gül bitirmedin.
VEL HASIL
Gurbet ele yolum düştü bir kere,
Bırakıpta gelemirem vel hasıl.
And olsunki Pişman oldum bin kere,
Neydeceğim bilemirem vel hasıl.
VER COŞKUYU VER DURMASIN
Adaleti sağladılar,
Yürekleri dağladılar,
Eli kolu bağladılar,
Ver coşkuyu ver durmasın.
VER DEDİ OĞUL
Yine bir düş gördüm muhafazakar,
Bir zat menziline var dedi oğul.
İzar, rida getirmişti aşikar,
Bedeni bunlarla sar dedi oğul.
VERDİ 1
Uzandı Asuman’a,
Kopardı Gül’ü verdi.
Asuman Bahçıvanın,
Yüzüne gülü verdi.
VERDİ
Etrafında nice erler dönerken,
Keziban gönlünü Ferdiye verdi.
Bir cümle hayatı karardı derken,
Gözünün nur'unu fer diye verdi.
VERDİLER EMEKLİNİN
Özünü garip hakir,
Gördüler emeklinin.
Yüzüne hacışakir,
Sürdüler emeklinin.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!