İsmet Murat Şiirleri - Şair İsmet Murat

ETMEDİM Kİ GOCUNAYIM
Ne dersen de hak'tan ırak
Gitmedim ki gocunayım.
Lale, sümbülü pıtırak,
Etmedim ki gocunayım.

ETMESİN
Kardeşim bilirim gönlünüz handır,
Üç dört katlı evin dairen vardır,
Bacanız kurulu, yanıyor tandır,
Rabbim bereketi eksik etmesin.

VER EVLADIM
Her zorluğa, sabır ile,
Göğüsünü ger evladım.
Mevlâ'dan hayırlar dile,
Muradına er evladım.

ÖNCE
Ey kardeşler gelin birlik olalım,
Yüce hakka hamdü Sena kılalım,
Habibi ekreme selam verelim,
Ahret alemine göçmeden önce.

ON DÖRT ŞUBATMIŞ

On dört şubatmış ha, nasıl on dört şubatmış
Kimin umurunda ki benim şehidim varmış
Beştane tabut geldi, içi boş diyorlardı,
Açtım ki ne göreyim, sade külleri kalmış.

ÖNÜ VAR ARKASI VAR
Şu fani dünya derya, bense içinde seyyah,
Kalemin ucu eğri, mürekkep dersen siyah,
Meramımı yazarken eyledim derinden ah,
Divit'in ağzı geniş, daracık hokkası var,

ORAK KIYMETE BİNER
Ne yapsan değişmiyor bu anane bu töre,
Yağlı kuyruk buldu mu üstüne konar pire,
O nedenle gözlerim, kıymet verip nanköre,
Seher vakti ağlayıp, yaşını dökme yere,

ORDA KALDI
Ben köyümden göçtüm amma,
Aklım fikrim orda kaldı,
Şehri hayat seçtim amma,
Aklım fikrim orda kaldı.

ORMAN'I NİYE YAKTINIZ
Virüs illeti yayarak,
Yüreğimizi bayarak,
Masum canlara kıyarak,
Orman'ı niye yaktınız.

0RTAK 2

Yakadan tutmamız muhabbettendir,
Sen yokken bizleri sarmıyor ortak,
Çayı hazırladık yanıyor tandır,