İsmet Murat Şiirleri - Şair İsmet Murat

ELVADA RAMAZAN DİYEMİYORUM

Mübarek ramazan sona eriyor,
Ayrılışı bana hüzün veriyor,
Üçyüz otuzbeş gün boy gösteriyor,

EMANET
Gururlanıp böbürlenme boş yere
Astarın emanet yüz'ün emanet.
Seni üzerinde taşır yerküre,
Kulağın emanet gözün emanet.

EMİCE
Araya araya ülkemi buldu,
Bizler üvey olduk onlar öz oldu,
Kaçakla köçekle binalar doldu,
Çatı başımıza çöktü emice.

EMİCE 2

Kınamayın kimseyi bir kez alıştı millet,
İş menfeaat oldu mu bozulur muadelet,
Ucunu gösterdi mi para denilen illet,
Vallahi olmazları olduruyor emice.

EMİCE 3
Yaratan beni sınadı,
Ehli cahiller kınadı,
Açıldı yaram kanadı,
Saran olmadı emice.

EMİCE 4
Kendisinde aramayıp hatayı,
Deyyuslukta Doldurunca kotayı,
Cenabı hak şaşırttırdı rotayı,
Hissesine çile düştü emice.

EMİCE 5
Dalamadık tefekküre,
Bozuldu anane töre,
Ben kendime uzun süre,
Gelemedim bey emice,

EMİRİ
Otuz yıldır çalıştım da ne oldu,
Sacıma başıma akkuşlar kondu,
Bedenim yaşlandı gül benzim soldu,

Bırak gardaş pası küfü demiri,

EMMİ 2
Yalan yanlış algılama,
Haksız yere yargılama,
Mizan kurup sorgulama,
Evvela bir sordur emmi.

EMMi
Hasret kaldım fidan gibi boyuna,
Düşündükçe içim yanıyor emmi,
Eremedin muradına toy'una,
Dokundukca yaram kanıyor emmi.