Ne yapayım köylü İsem gardaşım
Elimin nasırı süsümdür benim
Sizler tekir diye sever kediyi
Bir kenarda yatar püsümdür benim.
***
Tası ile içer ayranı suyu
İyidir insanın köylerde huyu
Evinin önünde tulumba, kuyu
Boşa demiyorum köyüm başkadır.
Serin serin suları var
Orman süslü dağları var
Bahçeleri, bağları var
Kozan kalesine çıkak
Seyredip etrafa bakak
Irmak olup coşup akak
Yar Kozana gelirmisin.
Kozanın dağları tarumar oldu
Yemyeşil örtüsü ne hale geldi
Ulan yakan yavşak gönlün mü güldü
Bir resim yolladı bir name yazdı
Beni benden aldı Kozanlı gelin
İsmini adeta göğsüme kazdı
Yüreğimi çaldı Kozanlı gelin.
Kulları Üzme
Senle gider sanma mal, mülk, saltanat
Varlık için üzme kulları evlat
Çokça naz ederse şayet sevenin
Yarlik için üzme kulları evlat.
Her haliyle güzel köyüm
Seni her an seveceğim
Yapsalarda sana zulüm
Seni her an seveceğim.
***
Yerler derinden sallandı
Kırmıtlıya sevdalıyız dedik ya
Aşını yedik, ekmeğin yedik
Mini minnacık çocuklardık bir zamanlar bağrında
Küşküler sapladık, kiriştekler dönderdik
En uçuk oyunları oynardık bir cümbüş misali
Uçurtmalarla mektupçuklar yollardık göklere
Çocukluğumda o güzel
Kırmıtlı'yı istiyorum
Her haliyle başka, özel
Kırmıtlı'yı istiyorum.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!