Nerde müslümanlık, nerde insanlık
Sen insansan eğer ben hiç değilim
Bir yanda sefahat bir yanda açlık
Sen insansan eğer ben hiç değilim.
Diyar, diyar dolaştırdın sen beni
Köşker gibi yere vurdun gön bilip
Bir doğu, bir batı koşturup durdum
Adın zöhre koyup, seni yön bilip.
Görmüyor gözler kimseyi
Senden gayrı,; senden gayrı
Ne böceği, ne çiçeği
Senden gayrı, senden gayrı.
***
Ne soğuğu sever oldum
Trafikler tüm yolları kestiler
Yüksek yüksek cezaları bastılar
Bağlandı araçlar artık sustular
Sayın valim duysa bizi ne olur
İnşaallah bu derde bir çare bulur
***
Duymuyon mu?
Uyuyormu adamların
Terkediyor insanlarım
Göçtü boşaldı damlarım
kırmıtlıyı duymuyon mu?
Hiç sormayın bana Osmaniyeyi
Şehirler içinde gül Osmaniyem
Toroslardan gelir rüzgarı, yeli
Farklı, farklı desen, dil Osmaniyem.
***
Uyandırmayın beni yattığım şu uykudan
Uykudayken koyulmuş giderim yolculuğa
Hangi diken, hangi taş engel olur bilmeden
İki çatallı yolun varmadım kavşağına
**
Beyaz bir elbiseye büründürmüşler beni
Boşuna aldanıp bakma yoluma
Diyormuşun gibi davranıyorsun
Sonra kaş altından bakıpta bana
Çıkıp gelse diye kıvranıyorsun.
Elciler var idi ırgat başında
Emzikli bebekler anne döşünde
Daha tan atmadan her kes işinde
Hepimiz bir yana koşardık gardaş.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!