Eser rüzgar serin serin
Dalar uzaklara gözlerin
Üşür kabin, ellerin
Dökülen yapraklar arasında
Tutarsın sevgilinin sıcacık ellerini
Sonra avuçlarına alır ellerini
Dokundun kalbime ram oldum
Ruhum ruhuna denk
Allah'ım nasıl bir ahenk
Gözlerinin kahvesi
Gözlerimin önünde
Sabırla
Gerekiyorsa Yavuz
Yunus olmalı bence
Son Peygamber kılavuz
Yol gösteriyor gence.
Yoksula eğilmezsen
Sen ellerin olduktan sonra
Ben suskunum, suskun bu şehir
Gözüm yaşla dolduktan sonra
Bu sana yazdığım son şiir.
Anlaşılmak zorunda mıyım
İnanın bilmiyorum
Bıktım anlatmaktan
Anlaşılamamaktan
Ne olur hesaba çekmeyin artık
Bırakın yaşayayım doğrularımla
Sorma be canım kelebek
Güzel olmak yetmiyormuş
Çekiyorum öbek öbek
Dünya derdi bitmiyormuş.
Gam çekmezdim dalaşsam da
Mazide her sayfa ayrı bir yara
Bir şeyler oluyor bana bu ara
Diktim gözlerimi karşı duvara
Daldım uzaklara gittim sormayın.
Yüreğim ve odam hüzne boyandı
Soruyorum size:
Hangi kaya kopmak ister
Sürüklenmek, parçalanmak
Un ufak olmak;
Hangi dal budanmak ister
En güçlü boğum yerinden;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!