İsmail Hayal Şiirleri - Şair İsmail Hayal

Bu günah ki bizim bu vebal bizim,
Filistin içimde dinmeyen sızım.
Ölümdür besbelli bu alınyazım,
Kundağı gül kokar gözü Leyla’nın.

Ne vicdanı varmış ne de izanı,

Kuşakkaya yaslı zirvesinde kar,
Zemheri gönlümde hikâyesi var.
Bir vargit çiçeği gül çehreli yâr,
Yücedir dağları memleketimin.

Tandırın isi var nasır elleri,

Kalbin yapısı çöker, aşkın adı merhamet,
Taptuk kapısı çeker, meşkin tadı merhamet.

Hakk’a varan yolların, aslı özü merhamet,
Hakk’ı soran kulların, yaşlı gözü merhamet.

Kâfidir yediğin içtiğin yeter,
Yukarın şişhane aşağın beter.
Ve rızkın kesilir nevalen biter,
Ne zaman doyarsın doy artık nefsim.

Dünya nimetine makama taptın,

Komşusu aç iken tok yatmaz idik,
Bu nasıl illettir ne oldu bize.
Büyüğün sözüne söz etmez idik,
Bu nasıl gaflettir ne oldu bize.

Mazlumu korurduk hem canımızdan,

Ben öğretmenim daha varılacak yollar var,
Hem hasretle sımsıkı sarılacak kollar var.
Kalbimizde sevgiyle örülecek yıllar var,
Bu yorgun özüm ile işte ben öğretmenim.

Torullu Necmettin'im vatan ölüm nedenim,

Altmış dokuz senesi Gümüşhane ilinin,
Demirören Köyü'nde hayat buldu bu ömrüm.
Annemin yüreğime dokunan o elinin,
O büyük şefkatinde hayat buldu bu ömrüm.

Yalınayak perişan ağır ağır yürüdüm,

Ömür dediğimiz besbelli yalan,
Kurulu bir saat zamansız çalan.
Bir hüzün masalı geriye kalan,
Beşikten tabuta bir nefes imiş.

Ömür dediğimiz aha bu işte,

Gencecik fidanlar koptu dalından,
Zemheri gönlümde can Sarıkamış.
Melekler tutacak senin salından,
Zemheri gönlümde yan Sarıkamış.

Üşüdü cümleler heceler boğuk,

Pusatlar sıyrılmış kılıçlar keskin,
Cennettir ödülü bu nurlu aşkın,
Teselli ötede simalar küskün,

Firdevsi cennete şehit yazmışlar.
Cenneti şehide eşit yazmışlar.