Çıktım yücelere baktım etrafa,
Sahte filozoflar ilim çoğalmış.
Nefsinin peşinde düşmüş cafcafa,
İnsanlık üstüne zulüm çoğalmış.
Dertliyim biçare derdim taşıyor,
Akıl mantık özüyle,
Baktım gönül gözüyle,
Cilvesiyle nazıyla,
Yaşaması çok güzel.
Vefasızlar çoktur ya
Şu kocaman şehir tadı kalmadı
Derdimi sizlere diyeyim dağlar
Bur da insanlığın adı kalmadı
Derdimi sizlere diyeyim dağlar
Adem yaralandı gülmüyor artık
Çıksam yücesine bir selam versem
Ayrılık derdini bilir mi dağlar
Ayağın tozuna yüzümü sürsem
Yol verip cananı bulur mu dağlar
Uzayan zamana dayanmaz yürek
Zülüflerin tel,tel olmuş yüzünde
Cemalini süzüyorum dal boylum
Aşk bağının meyveleri erişmiş
Has bahçede geziyorum dal boylum
Muhabbeti katmerlenmiş özünde
Neden bunca savaş neden bu isyan
Saygı sevgi ile yaşmaz mı can
Bir ana rahmine sığınanan insan
Şu kocaman dünya neden dar gelir
Issız yol üstünde ağlayan güzel,
Titrek sesi ile ben dedi bana.
Güzel gel ağlama derdin bölüşek,
Baktı garip garip bön dedi bana.
Talihin okudum kara gözünde,
Nasılsın dediler iyiyim dedim
Yaşamak bu ise yaşa dediler
Cümle çilelere göğsümü gerdim
Yaşamak bu ise yaşa dediler
Bir kere umudu kesilmiş şaşmış
Kainatın efendisi
İnsanoğlu sen dediler
Haktan sonra ta kendisi
İnsanoğlu sen dediler
Bir damla su biraz balçık
Sordum yaşamanın gayesi nedir,
Cahilsin belli ki sevgi dediler.
Nerede bulunur,nerden alınır,
Kalp denen nesnede gizli dediler.
Sordum mana nedir,mana diyene,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!