Kainatın efendisi
İnsanoğlu sen dediler
Haktan sonra ta kendisi
İnsanoğlu sen dediler
Bir damla su biraz balçık
Sordum yaşamanın gayesi nedir,
Cahilsin belli ki sevgi dediler.
Nerede bulunur,nerden alınır,
Kalp denen nesnede gizli dediler.
Sordum mana nedir,mana diyene,
Yıkılmış dünyaya çüş mü diyecen,
Bin sırtına kırbacı çalıver gitsin,
Münkir, fesat,ihanet neyin sevecen,
Seni kaz göreni yoluver gitsin.
Bir dost arar isen gönülden gözlü,
Ne garip insanlık tarife sığmaz,
Söylemler işleme Uymadı gitti,
Gez göz arpacık nişan taşına,
Hedefi on iki bulmadı gitti.
Bir damla olmadan dolar taşarlar,
Sessiz sessiz bir köşeye
Çekilip ağlama gönül
Hal hatır bilmez deliye
Özünü dağlama gönül
Aşktan şüphe duyuyorsa
Muhabbet deminde şeker şerbet dil
Dosta hal hatır et darılma gönül
Ha şakıyan bülbül ha açılan gül
Sakın hoşgörüden ayrılma gönül
Sevgi ilelebet sevene aşkın
Yarın çok geç olur haydi sende koş,
Öz gönül dostuna varamayanlar,
Beyhude yaşamak doğuştan sarhoş,
Öz gönül dostuna varamayanlar.
Yalan dünya dostum hepsi yalan,
Açtım şu cihana gönül kapımı,
Gir dedim içeri giren olmadı.
Sordular içinde neler var deyi,
Sır dedim içeri giren olmadı.
Sonsuza yolculuk gönül kapımdan,
Sevdiceğim uzaklarda arama,
Siyah zülfe esen yelde gör beni.
Dalğalanıp gönül coşa gelince,
Muhabbette tatlı dilde gör beni.
Has bahçemde hoyrat eli gezdirme,
Çekilip kenara seyran eyledim,
İçinden çıkılmaz halleri gördüm.
Kime ne söylesem hepside haklı,
Ene ene diyen dilleri gördüm.
Kimi laf ebesi uzaya çıkar,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!