İsmail Alan Şiirleri - Şair İsmail Alan

0

TAKİPÇİ

13.03.1991 Yılında Manisa Akhisar ilçesinde doğan şairimiz
17 yaşından itibaren yerel gazete ve dergilerde, yer aldıktan sonra
Uluslararası 570 şairden oluşan,dünyanın en büyük antoloji kitabında, yer
Almıştır bununla birlikte Cahit Zarifoğlu adına düzenlenen yarışmalarda.
Birincilikleri vardır.uluslarası soma şehitleri antolojisi,Uluslararası,Çanakkale şehitleri Antolojisinde yer almış sosyal sorumluluk projelerinde, başarılara imza atmıştır. En büyük başarısını trt teliflerinde başlamış Yedi Güzel Adam Edebiyat Dergisini kurmu ...

İsmail Alan

uzak tepelerden şehrin yeşil ışıklarına dalıp
yorgun zamanın acılarını hatırlıyoruz
sokak lambaların yanıp söndüğü karanlık bir dünya çatısı altında
benliğini kaybeden insanların gölgeleri düşüyor yollara

kötülüğün saltanat kurduğu yalanın hüküm sürdüğü hayatta

Devamını Oku
İsmail Alan

aşkın rengini görür gibiyim bugünlerde
biraz sararıp solmuş kalplerde
küçük bir umut var yinede
yeşerip canlanır belkide.

Devamını Oku
İsmail Alan

hep geç kalışlarıma oldu pişmanlıklarım
parmaklarımdan akan sevda terleriydi
o ilk bakışlar o ilk sevişler
Vav harfi huzurunda şükrediyorum allaha
ya hiç gelmeseydim aşksız bir dünyaya
yusufdan züleyhaya mecnundan leylaya

Devamını Oku
İsmail Alan

alışamıyorum sensiz gecelerime
boğazım kuruyor adın geçince
sessizlik çöküyor hecelerime
eriyen mum gibiyim hasretinle

ya gel rüzgarın savursun yanlızlığımı

Devamını Oku
İsmail Alan

al rengine boyanmış çayın karanlık deminden alamıyorum gözlerimi
ay sessiz ay yanlız duygularda bugün
titriyor kalem serin yağmurlarda buluyorum kendimi
mürekkep akıyor parmaklarımdan sormuyor nedenini
heycan bastırıyor içimi derin bir nefeste dünyaları istiyorum sanki
biz böylemi hatırlamıştık hikayelerdeki sevgiyi

Devamını Oku
İsmail Alan

İçim mahser gibi yanarken
Kalbim buz tutmuş deniz gibi
Yanarken üşüyor bedenim
Kış vuruyor dilimde yeseren sözlere
Gelenler bilmez soğukmu
Gidenler hatırlamaz unuttumu

Devamını Oku
İsmail Alan

su birikmiş eski yollarda yürüyorum
kederin bittiği umudun yeşerdiği bir bahar havasi taşiyorum kollarimda karanlik dağlarin arkasina düşüyor kayan yildizlar
ay bile habersiz yarindan
yorgun zamanin konuştuğu gecede
suskun sevdalar düşüyor içime
aci bir kahvenin tadinda başliyorum şiire

Devamını Oku
İsmail Alan

nezaman içimdeki fırtınalara kapılsam bir ağacın koyu gölgesinde buluyorum kendimi
film şeridi gibi geçiyor aklımdan eski günler
kelimeler daha iyi anlatıyor halimi
mazinin açtığı yaraları döküyorum mısralarıma
tozlu kitapların temiz sayfalarında canlanıyor hatıralar
kabuk tutmuş belki içimizdeki yaralar

Devamını Oku
İsmail Alan

sadece şiir gecelerimde gelmezdin aklıma
yanlız adın düşmezdi mısralarıma
gidip geldiğim bu dar sokaklarda
hayalinde vardı hatıralarında

okuyup yazdığım kitaplarda

Devamını Oku
İsmail Alan

Bir türlü geçmiyor göz kararması
Bir yıldızın bir geceyi yutmasında
Kendinden geçmiş yol gösteren
Her köşesi uykulu şehirler
Arkadaşım duvar gölgesi sessiz
Kederi elinden süzülmüş yollara

Devamını Oku