Yasın yağmalandığı yerde gökyüzü mavi değildi, ıslandı
Zaman yerini ağzımda kekre bir tatla yenik bir özleme bıraktı
Büyüdüm ben, inkar etmeden bana kanatlan diyen kuşları
İçimde kırgın, içimde suskun ve erken ayrılıkların anıları, ıslandı
Uslanmadan ağladım da kimseler duymadı...
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Buyumek aciyla ne kadar orantiliysa, bir izdusumunu kendi celiskilerinde bogmak o kadar insafsizca. Ne diyeyim, buyumek degil mi bize siir yazdiran...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta