Gönlü hüzün deryası akar durmaz içine
Kurumaz hiçbir zaman gözlerindeki nemi
Bir şarkı gibidir o ağlatan nağmelerde
Islak bir mendilin makamıdır kederleri.
Belki mutluluk vardı Kaf dağının ardında
Bahtsızlığın elinde eridi ümitleri
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta